Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Νότες από ζάχαρη.



Μέτζο σοπράνο; Σοπράνο; Υψίφωνος; Δεν ξέρω. Σίγουρα  παράφωνος. Καλλιτεχνικά όμως. Έχει πάρει σβάρνα και κοψοχρονιά, όλες τις εκδηλώσεις,  και …. άδει. Ειδικά σε αυτές ευαγούς  ιδρύματος. 
Η πλάκα είναι ότι κάθονται όλοι και την ακούν. Επίσημοι και ανεπίσημοι. Κωφοί και μη…..

Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

Όχι, στα Κεραμιά δεν καίνε κλαδιά.




Αυτή την εποχή, η μονάδα της ΑΒΕΑ που είναι στην  Παναγιά των Δυτικών Κεραμιών, δουλεύει από ότι φαίνεται 24 ώρες το 24ωρο. Οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν τις 2 τελευταίες ημέρες, νοτιάς  και υγρασία,  βοηθούν στο να δημιουργηθεί μία εκτεταμένη μόλυνση καπνού στον κάμπο των Χανίων. Η ατμόσφαιρα είναι βαριά και μυρίζει πολύ έντονα πυρήνα.   Η πρώτη φωτογραφία είναι τραβηγμένη ανήμερα των Θεοφανείων. 

Οι άλλες, αυτές που ακολουθούν,  σήμερα το πρωί. Λίγο μετά το χάραμα.


Αποτυπώνουν ξεκάθαρα μία εικόνα προβληματική. Δεν ξέρω ποιών υπηρεσιών (του Δήμου, της Αντιπεριφέρειας;) είναι αρμοδιότητα, αλλά μήπως πρέπει να το ψάξουν λίγο; Διότι αυτό το χάλι, δεν μπαίνει, δεν μπορεί να μπει κάτω από το χαλί.  

Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

Εύγε κορίτσι μου.





Παραμονές Χριστουγέννων. Πήρε η θεία την ανιψιά τηλέφωνο. Για να της ευχηθεί.  Την είχε αναθρέψει από μικρή και της είχε αδυναμία. Δεν απάντησε. Δεν ήθελε να απαντήσει.  Η θεία επέμεινε. Έστειλε μήνυμα. «Χρόνια πολλά. Καλή Χρονιά. Ότι επιθυμείς». Η απάντηση της ανιψιάς άμεση. Με μήνυμα και αυτή. Στον ξάδελφο της. «Ρε συ η μάνα σου έμαθε να στέλνει μηνύματα με το κινητό;». Ύστερα σιωπή….. 

(Οποιαδήποτε ομοιότητα με τα πρόσωπα και το περιγραφόμενο γεγονός,  είναι προϊόν της άρρωστης φαντασίας μου. Μόνο που το φαντάστηκα, μια ντροπή την ένιωσα.)

Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Απορίας άκσιον.





Η πανσέληνος της  Πρωτοχρονιάτικης Δευτέρας,  χαρακτηρίζεται ως «σούπερ». Για πολλούς και διάφορους λόγους, που θα τους βρείτε αναπαραγμένους κατ επανάληψη και αντιγραφή,  αλλού. Θα κρατήσω μόνο έναν. Αυτόν του «φεγγαριού των λύκων». Ονομάζεται έτσι επειδή αυτό το βράδυ οι λύκοι ουρλιάζουν πιο δυνατά από οποιαδήποτε άλλη βραδιά.

Εμείς εδώ λύκους δεν έχουμε. Έχουμε όμως διάφορους διοργανωτές «δημιουργικών-φιλάνθρωπων χά-πε-νι-γκζζ». Πελαγοδρόμησαν στους ωκεανούς   της έμπνευσης; Επαναπαύτηκαν στη δόξα της  δαφνοστεφανωμένης επιτυχίας, κρυμμένης κάτω από το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο της Δημοτικής Αγοράς; 


Πως και δεν διοργάνωσαν ένα φεστιβάλ ανθρώπινου ουρλιαχτού; Με τόσο θυμό και μίσος που επικρατούν στην κοινωνία μας, θα είχε φοβερή και τρομερή επιτυχία. Στη συμμετοχή. Και στο …. ξαλάφρωμα!

Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

Της (φαντασμαγοραίας) νύχτας τα καμώματα.





Για να (επι)δείξουμε, άλλη μία φορά, τα φιλάνθρωπα αισθήματα μας, θα ευτελίσουμε ως χαζοχαρουμενιά, ένα πανάρχαιο κινέζικο έθιμο. Την απελευθέρωση αναμμένων φαναριών, στον νυχτερινό ουρανό. Δημιουργώντας «ένα θερμό, φαντασμαγορικό, γιορτινό θέαμα». Αύριο λίγο μετά το σούρουπο, στο Ενετικό λιμάνι.

Δεν ξέρω αν οι «ευχές αγάπης και ελπίδας» , με την βοήθεια των ουράνιων  φαναριών, φτάσουν στο υπερπέραν του σύμπαντος. Τα φανάρια όμως δεν θα φτάσουν. Μετά από μερικές δεκάδες μέτρα, άντε εκατοντάδες τα πιο «τυχερά», θα σβήσουν. Θα πέσουν στο έδαφος ή στην θάλασσα. Όπου και θα παραμείνουν. Ως σκουπίδια. Γιατί ποιος (δεν) θα τα μαζέψει;

Υπάρχει και ο κίνδυνος της πυρκαγιάς. Ένα ουράνιο φανάρι ενδέχεται να προσγειωθεί οπουδήποτε, ενώ η φλόγα του καίει ακόμη, καθιστώντας το κίνδυνο πυρκαγιάς. Στα τυπικά σχέδια, όσο το φανάρι βρίσκεται σε κάθετη θέση δεν θα θερμανθεί τόσο πολύ ώστε να πάρει φωτιά, αλλά αν το αερόστατο πάρει κλίση (από τον άνεμο ή από σύγκρουση με κάποιο αντικείμενο), θα  πιάσει φωτιά στον αέρα. Όλο το χαρτί θα καεί σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, αλλά η πηγή της φλόγας θα παραμείνει αναμμένη μέχρι το φανάρι να χτυπήσει στο έδαφος.

Για παράδειγμα, τη 1η Ιουλίου 2013 ξέσπασε μία μεγάλη πυρκαγιά  στο Γουέστ Μίντλαντς  της Αγγλίας. Προκλήθηκαν ζημιές αξίας έξι εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας, μετά από προσγείωση φλεγόμενου ουράνιου φαναριού.  Εικόνες του φαναριού να προκαλεί την πυρκαγιά καταγράφηκαν από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης.

Παρά την χρήση τους για αιώνες, υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία για τους πιθανούς κινδύνους που μπορούν να προκαλέσουν πυρκαγιές σε καλλιέργειες ή κτίρια ή ακόμη και να βλάψουν τα ζώα ή ψάρια τα οποία πιθανώς μπορούν να τραφούν με τα υπολείμματα. Σε πολλές χώρες  η χρήση τους έχει απαγορευτεί για τους λόγους αυτούς.

 Η πόλη Σανγιά στην Κίνα  έχει απαγορεύσει την χρήση ουράνιων φαναριών εξαιτίας του κινδύνου που αποτελούν για τα αεροσκάφη και την αεροπλοΐα.

Η ελευθέρωση ουράνιου φαναριού είναι παράνομη στις περισσότερες περιοχές της Γερμανίας, ενώ εκεί που δεν είναι παράνομη, όπως στο Χέρφορντ, απαιτείται άδεια από τις τοπικές αρχές. Στην Αυστρία, απαγορεύεται η κατασκευή, πώληση, εισαγωγή ή χρήση τους. Στην Αργεντινή, την Χιλή και την Κολομβία η ελευθέρωση φαναριών απαγορεύεται, όπως συμβαίνει και σε Ισπανία και Βιετνάμ. Στην Βραζιλία η ελευθέρωση φαναριών αποτελεί περιβαλλοντικό έγκλημα, το οποίο τιμωρείται με έως και 3 χρόνια φυλάκισης από το 1998.

Η λιανική πώληση (αλλά όχι η παραγωγή και η χρήση) ουράνιων φαναριών τα οποία «διαθέτουν ελεύθερη φλόγα ώστε να θερμαίνουν το εσωτερικό τους» απαγορεύτηκε στην Αυστραλία τη 1η Φεβρουαρίου 2011.

Ακόμη, τα ουράνια φανάρια έχουν απαγορευθεί σε πολιτείες των ΗΠΑ εξαιτίας των κινδύνων για πυρκαγιά.


 Εμείς εδώ, το κομμάτι μας να κάνουμε. Και ας γίνουν τεχνηέντως,  τα λιμανίσια τεντονόπανα, στάχτη και μπούλμπερη. Εδώ που τα λέμε, είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να τα ξεφορτωθούμε. Κρίμα που η τουριστική περίοδος έχει τελειώσει, για να πάει ένα τέτοιο θερμό θέαμα χαμένο. Όσο για τα ψάρια, και ότι άλλο απέμεινε να ζει ακόμα στην θάλασσα, ποιός τα λογαριάζει.….